In English
Chapter 3 of the Gospel According to John in Greek
Early Christian Cross with Alpha and Omega
Click here to move to Chapter 4

Lexical Help

2        εληλυθας < ερχομαι

3        ιδειν < ὁραω

11      ἑωρακαμεν < ὁραω

13      αναβεβηκεν < αναβαινω

15      εδωκεν < διδωμι

18      εληλυθεν < ερχομαι

24      βεβλημένος < βαλλω

28      απεσταλμένος < αποστελλω

29      ἑστηκώς < ἱστημι

36      οψεται < ὁραω


1        Φαρισαιων. The Pharisees were a powerful group that believed in strict legalistic interpretation of religious law (both written and oral), in the resurrection of the dead, and in God's absolute control of history (including the foreign domination of Judea). The latter belief put them in the seemingly paradoxical position of rebelling from secularized Hellenistic society while fully cooperating with the government of Rome. They were popular among the Jews of Jerusalem, and during the Diaspora evolved into the rabbis of modern-day Judaism.

14      The incident of Moses and the serpent is found in Numbers 21:19.

22      Αινὼν εγγὺς του Σαλείμ. Ainon and Salim were probably two towns on the western bank of the Jordan River, sandwiched between Galilee to the north and Samaria (= northern Judea) to the south, in a narrow strip of land belonging to the large territory called Decapolis, most of which lay on the eastern side of the Jordan, opposite Galilee. The Decapolis was a group of ten fortified Greek cities (δεκα + πολεις ) that had been founded by veterans of Alexander the Great's army. After Rome conquered the area in 64 BCE, these Greek fortress cities were granted political autonomy in the hope that they would serve as protection against rebellion among the Semitic populace, a large and potentially dangerous minority in the region. The area of the Decapolis dominated commercial trade, as it had an important harbor, Roman roads, and major trade routes; and its two main languages, Greek and Aramaic, were the universally understood languages of the Near East. Anyone wanting to do business in Palestine would have been fluent in both Aramaic and Koine ("common") Greek. It is only reasonable to assume that Jesus and John the Baptist spoke both languages, using whichever one suited their immediate audience. What this means in terms of the Gospels is that some of the reported dialogue has been translated from Aramaic while other speeches were actually delivered in Greek and thus are directly quoted, without translation.

Ην δε ανθρωπος εκ των Φαρισαιων                                                         1

Νικοδημος ονομα αυτῷ

αρχων των Ιουδαιων ·


οὑτος ηλθεν προς αυτὸν νυκτὸς και ειπεν αυτῷ                                    2


οιδαμεν ὁτι απὸ θεοῦ εληλυθας διδασκαλος ·

ουδεὶς γαρ δυναται ταυτα τα σημεῖα ποιεῖν συ ποιεῖς

εαν μη θεὸς μετ' αυτοῦ.


απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῷ                                                               3

Αμὴν αμὴν λεγω σοι

εαν μη τις γεννηθῇ ανωθεν

ου δυναται ιδεῖν την βασιλείαν του θεοῦ.


λεγει προς αυτὸν Νικοδημος                                                                   4

Πως δυναται ανθρωπος γεννηθῆναι γερων ων ;

μη δυναται εις την κοιλίαν της μετρὸς αυτοῦ

δευτερον εισελθεῖν και γεννηθῆναι ;


απεκριθη Ιησοῦς                                                                                            5

Αμὴν αμὴν λεγω σοι

εαν μη τις γεννηθῇ εξ ὑδατος και πνευματος

ου δυναται εισελθεῖν εις την βασιλείαν του θεοῦ.


το γεγεννημένον εκ της σαρκὸς σαρξ εστιν                                           6

και το γεγεννημένον εκ του πνευματος πνευμα εστιν.


μη θαυμασῃς ὁτι ειπον σοι                                                                          7

Δει ὑμᾶς γεννηθῆναι ανωθεν.


το πνευμα ὁπου θελει πνει                                                                         8

και την φωνὴν αυτοῦ ακουεις

αλλ' ουκ οιδας ποθεν ερχεται και που ὑπαγει ·

οὑτως εστὶν πᾶς γεγεννημένος εκ του πνευματος.


απεκριθη Νικοδημος και ειπεν αυτῷ                                                       9

Πως δυναται ταυτα γενεσθαι ;


απεκριθη Ιησοῦς και ειπεν αυτῷ                                                             10

Συ εῖ διδασκαλος του Ισραὴλ και ταυτα ου γινωσκεις ;


αμὴν αμὴν λεγω σοι ὁτι οιδαμεν λαλοῦμεν                                       11

και ἑωρακαμεν μαρτυροῦμεν

και την μαρτυρίαν ἡμῶν ου λαμβανετε.


ει τα επιγεια ειπον ὑμῖν και ου πιστευετε                                             12

πως εαν ειπω ὑμῖν τα επουράνια πιστευσετε ;


και ουδεὶς αναβεβηκεν εις τον ουρανὸν                                                13

ει μη εκ του ουρανοῦ καταβάς

υἱὸς του ανθρωπου.


και καθὼς Μωϋσῆς ὑψωσεν τον οφιν εν τῃ ερημῳ                             14

οὑτως ὑψωθῆναι δει τον υἱὸν του ανθρωπου


ἱνα πᾶς πιστευων εν αυτῷ εχῃ ζωὴν αιωνιον.                                  15


Οὑτως γαρ ηγαπησεν θεὸς τον κοσμον                                              16

ὡστε τον υἱὸν τον μονογενῆ εδωκεν

ἱνα πᾶς πιστευων εις αυτὸν μη αποληται

αλλ' εχῃ ζωὴν αιωνιον.


ου γαρ απεστειλεν θεὸς τον υἱὸν εις τον κοσμον                             17

ἱνα κρινῃ τον κοσμον

αλλ' ἱνα σωθῇ κοσμος δι' αυτοῦ.


πιστευων εις αυτὸν ου κρινεται ·                                                          18

δε μη πιστευων ηδη κεκριται

ὁτι μη πεπιστευκεν εις το ονομα του μονογενοῦς υἱοῦ του θεοῦ.


αὑτη δε εστιν κρισις                                                                                19

ὁτι το φως εληλυθεν εις τον κοσμον

και ηγαπησαν οἱ ανθρωποι μαλλον το σκοτος το φως ·

ῆν γαρ αυτῶν πονηρὰ τα εργα.


πᾶς γαρ φαυλα πρασσων μισεῖ το φως                                              20

και ουκ ερχεται προς το φως

ἱνα μη ελεγχθῇ τα εργα αυτοῦ.


δε ποιῶν την αληθειαν ερχεται προς το φως                                    21

ἱνα φανερωθῇ αυτοῦ τα εργα ὁτι εν θεῷ εστιν ειργασμένα.


Μετὰ ταυτα ηλθεν Ιησοῦς και οἱ μαθηταὶ αυτοῦ                              22

εις την Ιουδαίαν γην

και εκεῖ διετριβεν μετ' αυτῶν και εβαπτιζεν.


ῆν δε και Ιωαννης βαπτιζων εν Αινὼν εγγὺς του Σαλείμ               23

ὁτι ὑδατα πολλὰ ῆν εκεῖ

και παρεγινοντο και εβαπτιζοντο ·


ουπω γαρ ῆν βεβλημένος εις την φυλακὴν Ιωαννης.                      24


Εγενετο ουν ζητησις εκ των μαθητῶν Ιωαννου                                   25

μετὰ Ιουδαιου περὶ καθαρισμοῦ.


και ηλθον προς τον Ιωαννην και ειπαν αυτῷ                                       26


ὃς ῆν μετὰ σου περαν του Ιορδανου

συ μεμαρτυρηκας

ιδε οὑτος βαπτιζει και παντες ερχονται προς αυτὸν.


απεκριθη Ιωαννης και ειπεν                                                                     27

Ου δυναται ανθρωπος λαμβανειν ουδε ἑν

εαν μη ῇ δεδομενον αυτῷ εκ του ουρανοῦ.


αυτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὁτι ειπον                                                      28

Ουκ ειμὶ εγὼ Χριστός

αλλ' ὁτι απεσταλμένος ειμὶ εμπροσθεν εκεινου.


εχων την νυμφην νυμφίος εστίν ·                                                         29

δε φιλος του νυμφίου ἑστηκώς και ακουων αυτοῦ

χαρᾷ χαιρει δια την φωνὴν του νυμφίου.

αὑτη ουν χαρὰ ἡ εμὴ πεπληρωται.


εκεῖνον δει αυξανειν                                                                                   30

εμὲ δε ελαττοῦσθαι.


ανωθεν ερχομενος επανω παντων εστίν ·                                        31

ῶν εκ της γης εκ της γης εστιν

και εκ της γης λαλεῖ.

εκ του ουρανοῦ ερχομενος


ἑωρακεν και ηκουσεν τουτο μαρτυρεῖ                                                 32

και την ματυρίαν αυτοῦ ουδεὶς λαμβανει.


λαβὼν αυτοῦ την μαρτυρίαν εσφραγισεν                                          33

ὁτι θεὸς αληθής εστιν.


ὃν γαρ απεστειλεν θεὸς τα ῥηματα του θεοῦ λαλεῖ                        34

ου γαρ εκ μετρου διδωσιν το πνευμα.


πατὴρ αγαπᾷ τον υἱὸν                                                                            35

και παντα δεδωκεν εν τῃ χειρὶ αυτοῦ.


πιστευων εις τον υἱὸν εχει ζωὴν αιωνιον ·                                         36

δε απειθῶν τῳ υἱῷ ουκ οψεται ζωήν

αλλ' οργὴ τοῦ θεοῦ μενει επ' αυτόν.