In English
Book 1 of the Iliad in Greek
Click here to return to the main Iliad page
Book 1 of the Iliad in Greek
Lines 544-611 from Book 1 of the Iliad in Greek

Την δ' ημειβετ' επειτα πατὴρ ανδρῶν τε θεῶν τε ·

 

« Ἡρη μη δη παντας εμοὺς επιελπεο μῡθους                             545

Ϝειδησειν · χαλεποί τοι εσοντ' αλοχωι περ εουσηι ·

αλλ' ν μεν κ' επιεικὲς ακουέμεν ου τις επειτα

ουτε θεῶν προτερος τον γ' εισεται ουτ' ανθρωπων ·

ν δε κ' εγὼν απανευθε θεῶν εθελωμι νοῆσαι

μη τι συ ταυτα ἑκαστα διειρεο μηδὲ μεταλλᾱ . »                        550

 

Τον δ' ημειβετ' επειτα βοῶπις ποτνια Ἡρη ·

 

« Αινοτατε Κρονιδη ποιον τον μῦθον εϜειπες ;

Και λῑην σε παρος γ' ουτ' Ϝειρομαι ουτε μεταλλῶ

αλλὰ μαλ' ευκηλος τα φραζεαι ἁσσα θεληισθα .

Νῦν δ' αινῶς δειδοικα κατὰ φρενα μη σε παρειπηι                  555

αργυροπεζα Θετις θυγατηρ ἁλιοιο γεροντος ·

ηεριη γαρ σοι γε παρεζετο και λαβε γουνων ·

τηι σ' οΐω κατανεῦσαι ετητυμον ὡς Αχιλῆα

τῑμησηις ολεσηις δε πολέας επι νηυσὶν Αχαιῶν . »

 

Την δ' απαμειβομενος προσεφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·             560

 

« Δαιμονιη αιεὶ μεν οΐεαι ουδέ σε ληθω ·

πρηξαι δ' εμπης ου τι δυνησεαι αλλ' απὸ θῡμοῦ

μᾶλλον εμοὶ εσεαι · το δε τοι και ῥῑγιον εσται.

Ει δ' οὑτω τουτ' εστίν εμοὶ μελλει φιλον ειναι ·

αλλ' ακεουσα καθησο εμῶι δ' επιπειθεο μῡθωι                         565

μη νυ τοι ου χραισμωσιν ὁσοι θεοί εισ' εν Ολυμπωι

ᾱσσον ιονθ' ὁτε κεν τοι αἁπτους χειρας εφειω . »

 

Ὡς εφατ' εδδεισεν δε βοῶπις ποτνια Ἡρη

και ' ακεουσα καθῆστο επιγναμψᾱσα φιλον κηρ ·

οχθησαν δ' ανὰ δωμα Διὸς θεοὶ Ουρανιωνες ·                           570

τοισιν δ' Ἡφαιστος κλυτοτεχνης ηρχ' αγορευειν

μητρὶ φιληι επι ηρα φερων λευκωλενωι Ἡρηι ·

 

« Ĥ δη λοιγια Ϝεργα ταδ' εσσεται ουδ' ετ' ανεκτά

ει δη σφω ἑνεκα θνητῶν εριδαινετον ὡδε

εν δε θεοῖσι κολωιὸν ελαυνετον · ουδέ τι δαιτὸς                       575

εσθλης εσσεται ηδος επεὶ τα χερειονα νῑκᾶι .

Μητρι δ' εγὼ παραφημι και αυτῆι περ νοεουσηι

πατρὶ φιλωι επι ηρα φερειν Διί οφρα μη αυτε

νεικειηισι πατήρ συν δ' ἡμῖν δαιτα ταραξηι .

Ει περ γαρ κ' εθεληισιν Ολυμπιος Αστεροπητὴς                      580

εξ ἑδεων στυφελίξαι ·  γαρ πολὺ φερτατος εστὶν ·

αλλὰ συ τον γ' Ϝεπεεσσι καθαπτεσθαι μαλακοῖσιν ·

αυτικ' επειθ' λᾱος Ολυμπιος εσσεται ἡμῖν . »

 

Ὡς αρ' εφη και ανᾱϊξᾱς δεπας αμφικυπελλον

μητρὶ φιληι εν χειρὶ τιθει και μιν προσεϜειπε ·                          585

 

« Τετλαθι μητερ εμή και ανασχεο κηδομενη περ

μη σε φιλην περ εοῦσαν εν οφθαλμοῖσιν ιδωμαι

θεινομενην τοτε δ' ου τι δυνησομαι αχνυμενος περ

χραισμεῖν · αργαλέος γαρ Ολυμπιος αντιφερεσθαι ·

ηδη γαρ με και αλλοτ' αλεχεμεναι μεμαῶτα                             590

ῥιψε ποδὸς τεταγὼν απο βηλοῦ θεσπεσιοιο

πᾶν δ' ημαρ φερομην ἁμα δ' ηελιωι καταδύντι

καππεσον εν Λημνωι ολίγος δ' ετι θῡμὸς ενῆεν ·

ενθα με Σιντιες ανδρες αφαρ κομισαντο πεσόντα . »

 

Ὡς φατο μειδησεν δε θεὰ λευκωλενος Ἡρη                              595

μειδησᾱσα δε παιδὸς εδεξατο χειρὶ κυπελλον ·

αυτὰρ τοις αλλοισι θεοῖς ενδεξια πᾶσιν

οινοχοει γλυκὺ νεκταρ απὸ κρητῆρος αφυσσων ·

ασβεστος δ' αρ' ενῶρτο γελως μακαρεσσι θεοῖσιν

ὡς ιδον Ἡφαιστον διὰ δωματα ποιπνῡοντα .                             600

 

ς τοτε μεν προπαν ημαρ ες ηελιον καταδύντα

δαινυντ' ουδέ τι θῡμὸς εδευετο δαιτὸς εΐσης

ου μεν φορμιγγος περικαλλέος ἥν εχ' Απολλων

Μουσᾱων τ' αἵ αϜειδον αμειβομεναι οπὶ κᾱλῆι .

Αυταρ επεὶ κατεδῡ λαμπρὸν φαος ηελιοιο                                 605

οἱ μεν κακκειοντες εβαν Ϝοικόνδε ἑκαστος

ἡχι ἑκαστωι δωμα περικλυτὸς αμφιγυηεις

Ἡφαιστος ποιησεν ιδυιηισι πραπιδεσσι ·

Ζεὺς δε προς Ϝον λεχος ηϊ' Ολυμπιος Αστεροπητής

ενθα παρος κοιμᾶθ' ὅτε μιν γλυκὺς ὑπνος ἱκᾱνοι ·                   610

ενθα καθεῦδ' αναβάς παρὰ δε χρῡσοθρονος Ἡρη .

Lexical Help

554        θεληισθα < εθελω

559        ολεσηις < ολλυμι

568        εδδεισεν < δειδω

586        τετλαθι < τλαω

586        ανασχεο < ανεχω

593        καππεσον < καταπιπτω

609        ηϊ' < ειμι

Language Notes

557        ηεριη. This feminine adjective takes the place of an English adverb, establishing the time of day as early morning by applying a time-stamp to the goddess as "early-morning." Alternatively, this adjective may mean "clad in mist."

584        αμφικυπελλον. In the absence of archeological evidence, we may want to reject Aristotle's use of this word to refer to a goblet whose base is a hollow cup, enabling it to be used either end up. (History of Animals 624a9, where Aristotle mentions such a cup in connection with the back-to-back arrangement of cells in a honeycomb, thus making his meaning quite concrete and clear.) Aristarchus, who was probably the most sensitive literary critic of antiquity, recommends "two-handled" as the correct translation.

585        μητρι. Dative of possession, a very common construction in the Iliad. "The hand belonging to his beloved mother" is the complete noun phrase here.