Lexical Help

494        ισαν < ειμι

497        ανεβη < αναβαινω

501        Ϝελουσα < αἱρεω

503        ονησα < ονινημι

507        ἑλων < αἱρεω

507        απουρᾱς < απαυραω

512        ἡστο < ἡμαι

512        ἡψατο < ἁπτω

513        εμπεφυϜῑα < εμφυω

514        ὑποσχεο < ὑπισχομαι

518        εφησεις < εφιημι

524        πεποιθηις < πειθω

528        Η < ημι

532        αλτο < αλλομαι

533        ανεσταν < ανιστημι

537        ιδουσ' < ειδω

Language Notes

497        ηεριη. Like πανημεριοι at line 472, this predicate adjective takes the place of an English adverb, establishing the time of day as early morning by applying a time-stamp to the goddess as "early-morning." It is possible, though, that this adjective means "clad in mist." The mouse-over translation synthesizes both interpretations, which is not difficult: mist hovers over a wave in the early morning light and Thetis emerges from it in an upward dive.

In English
Book 1 of the Iliad in Greek
Click here to return to the main Iliad page
Book 1 of the Iliad in Greek
Lines 493-543 from Book 1 of the Iliad in Greek

Αλλ' ὁτε δη ' εκ τοιο δυωδεκατη γενετ' ηώς

και τοτε δη προς Ολυμπον ισαν θεοὶ αιὲν εόντες

παντες ἁμα Ζεὺς δ' ηρχε .  Θετις δ' ου ληθετ' εφετμεων         495

παιδὸς ἑοῦ αλλ' γ' ανεδῡσετο κῦμα θαλασσης

ηεριη δανεβη μεγαν ουρανὸν Ουλυμπον τε .

Εὑρεν δ' ευρυοπα Κρονιδην ατερ ἡμενον αλλων

ακροτατηι κορυφῆι πολυδειράδος Ουλυμποιο ·

και ῥα παροιθ' αυτοῖο καθεζετο και λαβε γουνων                    500

σκαιῆι δεξιτερῆι δ' αρ' ὑπ' ανθερεῶνος Ϝελοῦσα

λισσομενη προσεϜειπε Δία Κρονιωνα Ϝανακτα ·

 

« Ζευ πατερ ει ποτε δη σε μετ' ᾱθανατοισιν ονησα

η Ϝεπει η Ϝεργοι τοδε μοι κρηηνον εϜελδωρ ·

τῑμησον μοι υἱὀν ς ωκυμορωτατος αλλων                                505

επλετ' · ατάρ μιν νῦν γε Ϝαναξ ανδρῶν Αγαμεμνων

ητῑμησεν · ἑλὼν γαρ εχει γερας αυτὸς αποϜρᾱς.

Αλλὰ συ περ μιν τῖσον Ολυμπιε μητιετα Ζε ·

τοφρα δ' επὶ Τρωεσσι τιθει κρατος οφρ' αν Αχαιοὶ

υἱὸν εμὸν τῑσωσιν οφελλωσιν τε Ϝε τῑμῆι . »                              510

 

Ὥς φατο · την δ' ου τι προσεφη Νεφεληγερέτα Ζεύς

αλλ' ακεων δην ἡστο · Θετις δ' ὡς ἡψατο γουνων

ὡς εχετ' εμπεφυϜα και ειρετο δευτερον αυτις ·

 

« Νημερτὲς μεν δη μοι ὑποσχεο και κατανευσον

η αποϜειπ' επεὶ ου τοι επι δϜεος οφρ' εῢ ειδεω                          515

ὁσσον εγὼ μετἀ πᾶσιν ατῑμοτατη θεός ειμί . »

 

Την δε μεγ' οχθησᾱς προσεφη νεφεληγερέτα Ζεύς ·

 

« Ĥ δη λοιγια εργ' τ μ' εχθοδοπῆσαι εφησεις

Ἡρηι ὁτ' αν μ' ερεθηισιν ονειδειοις επεεσσιν ·

δε και αυτως μ' αιεὶ εν ᾱθανατοισι θεοῖσι                               520

νεικεῖ και τε με φησι μαχηι Τρωεσσιν αρηγειν.

Αλλὰ συ μεν νῦν αυτις αποστιχε μη τι νοησηι

Ἡρη · εμοὶ δε κε ταυτα μελησεται οφρα τελεσσω .

Ει δ' αγε τοι κεφαλῆι κατανευσομαι οφρα πεποιθηις ·

τουτο γαρ εξ εμέθεν γε μετ' ᾱθανατοισι μεγιστον                   525

τεκμωρ · ου γαρ εμὸν παλιναγρετον ουδ' απατηλὸν

ουδ' ατελευτητον ὅ τι κεν κεφαλῆι κατανευσω . »

 

και κῡανεηισιν επ' οφρύσι νευσε Κρονῑων ·

αμβροσιαι δ' αρα χαιται επερρωσαντο ανακτος

κρᾱτὸς απ' ᾱθανατοιο · μεγαν δ' ελελιξεν Ολυμπον .              530

Τω γ' ὡς βουλευσαντε διετμαγεν·   μεν επειτα

εις ἁλα αλτο βαθεῖαν απ' αιγληεντος Ολυμπου

Ζεὺς δε ἑὸν προς δωμα · θεο δ' ἁμα παντες ανέσταν

εξ ἑδεων σφου πατρὸς εναντίον · ουδέ τις ετλη

μειναι επερχομενον αλλ' αντιοι εσταν ἁπαντες .                    535

Ὡς μεν ενθα καθεζετ' επὶ θρονου · ουδε μιν Ἡρη

ηγνοιησεν ιδοῦσ' ὁτι Ϝοι συμφρασσατο βουλὰς

αργυροπεζα Θετις θυγατηρ ἁλιοιο γεροντος ·

αυτίκα κερτομιοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα ·  

 

« Τίς δη αυ τοι δολομῆτα θεῶν συμφρασσατο βουλάς ;           540

Αιεί τοι φιλον εστὶν εμεῦ απονόσφιν εόντα

κρυπταδια φρονεοντα δικαζέμεν · ουδέ τι πω μοι

προφρων τετληκας ειπεῖν επος ὁττι νοησηις . »