The Poetics of Aristotle
Portrait of Aristotle
Poetics (on the topic of the art of literary composition) in Greek
Section 6 of Aristotle's Poetics

Περ μεν ουν της εν ἑξαμετροις μῑμητικῆς

και περὶ κωμωιδίᾱς ὑστερον εροῦμεν ·

περὶ δε τραγωιδίᾱς λεγωμεν

απολαβόντες αυτῆς εκ των ειρημενων τον γενομενον ὁρον της ουσίᾱς.

 

εστὶν ουν τραγωιδίᾱ μῑμησις πραξεως σπουδαιᾱς και τελειᾱς μεγεθος εχουσης

ἡδυσμενωι λογωι χωρὶς ἑκαστωι των ειδῶν εν τοις μορίοις

δρωντων και ου δι' απαγγελίᾱς

δι' ελεου και φοβου περαινουσα την των τοιουτων παθηματων καθαρσιν.

Λεγω δε ἡδυσμένον μεν λογον τον εχοντα ῥυθμὸν και ἁρμονίᾱν και μελος

το δε χωρὶς τοις ειδεσι το διὰ μετρων ενια μονον περαινεσθαι

και παλιν ἑτερα διὰ μελους.

 

Επει δε πραττοντες ποιοῦνται την μῑμησιν

πρωτον μεν εξ αναγκης αν ειη τι μοριον τραγωιδίᾱς της οψεως κοσμος

ειτα μελοποιίᾱ και λεξις ·

εν τουτοις γαρ ποιοῦνται την μῑμησιν.

 

λεγω δε λεξιν μεν ταυτην την των μετρων συνθεσιν

μελοποιίᾱν δε την δυναμιν φανερὰν εχει πᾶσαν.

 

επει δε πραξεως εστὶ μῑμησις

πραττεται δε ὑπὸ τινῶν πραττοντων

οὕς αναγκη ποιούς τινας ειναι κατά τε το ηθος και την διανοιαν

δι γαρ τουτων και τας πραξεις ειναι φαμεν ποιάς τινας

πεφυκε δ' αιτια δυο των πραξεων ειναι διανοιαν και ηθος

και κατὰ ταυτᾱς και τυγχανουσι και αποτυγχανουσι παντες

εστὶν δε της μεν πραξεως μῦθος μῑμησις ·

λεγω γαρ μῦθον τουτον την συνθεσιν των πραγματων

τα δε ηθη καθ' ποιούς τινας ειναι φαμεν τους πραττοντας

διανοιαν δε εν σοις λεγοντες αποδεικνυᾱσιν τι ὴ και αποφαινονται γνωμην.

 

αναγκη ουν πᾱσης τραγωιδίᾱς μερη ειναι ἑξ

καθ' ποιά τις εστὶν τραγωιδίᾱ ·

ταυτα δ' εστὶ μῦθος και ηθη και λεξις και διανοια και οψις και μελοποιίᾱ.

 

οἵς μεν γαρ μιμουνται δυο μερη εστὶν

ὡς δε μιμοῦνται ἑν

δε μιμουνται τρία

και παρ ταυτα ουδεν.

 

τουτοις μεν ουν ουκ ολίγοι αυτῶν ὡς ειπεῖν κεχρηνται τοις ειδεσιν ·

και γαρ οψεις εχει πᾶν

και ηθος και μῦθον και λεξιν και μελος και διανοιαν ὡσαυτως.

 

Μεγιστον δε τουτων εστὶν των πραγματων συστασις ·

γαρ τραγωιδίᾱ μῑμησις εστιν ουκ ανθρωπων

αλλὰ πραξεως και βίου και ευδαιμονίᾱς

και κακοδαιμονίᾱ εν πραξει εστὶν

και το τελος πρᾶξις τις εστιν ου ποιοτης ·

εισὶν δε κατὰ μεν τα ηθη ποιοί τινες

κατὰ δε τς πρᾱξεις ευδαιμονες τουναντίον.

 

ουκουν ὁπως τα ηθη μῑμησωνται πραττουσιν

αλλ τα ηθη συμπαραλαμβανουσιν δι τς πρᾱξεις ·

ὡστε τα πραγματα και μῦθος τελος της τραγωιδίᾱς

το τε τελος μεγιστον ἁπαντων.

 

ετι ανευ μεν πρᾱξεως ουκ αν γενοιτο τραγωιδίᾱ

ανευ δε ηθῶν γενοιτ' αν.

 

αἱ γαρ των νεων των πλειστων αηθεις τραγωιδίαι εισὶν

και ὁλως ποιηταὶ πολλοὶ τοιουτοι

οἱον και των γραφεων Ζευξις προς Πολυγνωτον πεπονθεν ·

μεν γαρ Πολυγνωτος αγαθὸς ηθογράφος

δε Ζευξιδος γραφὴ ουδεν εχει ηθος.

 

ετι εάν τις εφεξῆς θηι ῥησεις ηθικὰς και λεξει και διανοιᾱι εῦ πεποιημενας

ου ποιησει ην της τραγωιδίᾱς εργον

αλλ πολ μᾶλλον καταδεεστεροις τουτοις κεχρημενη τραγωιδίᾱ

εχουσα δε μῦθον και συστασιν πραγματων.

 

προς δε τουτοις τα μεγιστα ος ψυχαγωγεῖ τραγωιδίᾱ

του μῡθου μερη εστίν

αἱ τε περιπετειαι και αναγνωρισεις.

 

ετι σημεῖον

ὁτι και οἱ εγχειροῦντες ποιεῖν

προτερον δυνανται τηι λεξει και τοις ηθεσιν ακριβοῦν

τα πραγματα συνιστασθαι

οἱον και οἱ πρωτοι ποιητα σχεδον ἁπαντες.

 

Αρχ μεν ουν και οἱον ψῡχ μῦθος της τραγωιδίᾱς

δευτερον δε τα ηθη.

 

παραπλησιον γαρ εστιν και επὶ της γραφικῆς ·

ει γαρ τις εναλειψειε τοις καλλιστοις φαρμακοις χυδην

ουκ αν ὁμοιως ευφρανειεν και λευκογραφησᾱς εικόνα.

 

εστίν τε μῑμησις πραξεως και διὰ ταυτην μαλιστα των πραττοντων.

 

Τριτον δε διανοιᾱ.

 

τουτο δε εστὶν το λεγειν δυνασθαι τα ενόντα και τα ἁρμοττοντα

περ επὶ των λογων της πολῑτικῆς και ῥητορικῆς εργον εστίν ·

οἱ μεν γαρ αρχαιοι πολῑτικῶς εποίουν λεγοντας

οἱ δε νῦν ῥητορικῶς.

 

Εστιν δε ηθος μεν το τοιοῦτον δηλο την προαιρεσιν

ὁποια τις εν ος ουκ εστι δηλον προαιρεῖται φευγει ·

διόπερ ουκ εχουσιν ηθος των λογων εν ος

μηδ' ὁλως εστὶν ὅ τι προαιρεῖται φευγει λεγων.

 

Διανοιᾱ δε εν οἳς αποδεικνυουσι τι ὡς εστιν ουκ εστιν

καθολου τι αποφαινονται.

 

Τεταρτον δε των μεν λογων λεξις ·

λεγω δε ὡσπερ προτερον ειρηται λεξιν ειναι την δι της ονομασίᾱς ἑρμηνείαν

και επ των εμμετρων και επι των λογων εχει την αυτὴν δυναμιν.

 

Click to continue to Section 7 of the Poetics