The Poetics of Aristotle
Portrait of Aristotle
Poetics (on the topic of the art of literary composition) in Greek
Section 4 of Aristotle's Poetics

Εοικᾱςι δε γεννησαι μεν ὁλως την ποιητικὴν αιτίαι δυο τινες

και αὑται φυσικαί.

 

το τε γαρ μῑμεισθαι συμφυτον τοις ανθρωποις εκ παιδων εστὶ

και τουτωι διαφερουσι των αλλων ζωιων

ὁτι μῑμητικωτατον εστὶ

και τᾱς μαθησεις ποιεῖται διὰ μῑμησεως τᾱς πρωτᾱς

και το χαιρειν τοις μῑμημασι παντας.

 

σημεῖον δε τουτου το συμβαῖνον επὶ των εργων ·

γαρ αυτ λῡπερῶς ὁρῶμεν

τουτων τᾱς εικόνας τᾱς μαλιστα ηκριβωμένᾱς χαιρομεν θεωροῦντες

οἱον θηρίων τε μορφὰς των ατῑμοτάτων και νεκρῶν.

 

αιτιον δε και τουτο

ὁτι μανθάνειν ου μονον τοις φιλοσόφοις ἡδιστον

αλλὰ και τοις αλλοις ὁμοίως

αλλ' επι βραχὺ κοινωνοῦσιν αυτοῦ.

 

διὰ γαρ τουτο χαιρουσι τᾱς εικόνας ὁρῶντες

ὁτι συμβαίνει θεωροῦντας μανθάνειν και συλλογιζεσθαι τί ἑκαστον

οἱον ὁτι οὑτος εκεῖνος ·

επεὶ εὰν μη τυχηι προεωρακώς

ουχι μῑμημα ποιήσει την ἡδονὴν

αλλὰ διὰ την απεργασίαν την χροιὰν

διὰ τοιαυτην τινὰ αλλην αιτίᾱν.

 

Κατὰ φυσιν δε οντος ἡμῖν του μῑμεισθαι

και της ἁρμονίᾱς και του ῥυθμοῦ

τα γαρ μετρα ὁτι μορια των ῥυθμῶν εστὶ φανερόν

εξ αρχῆς πεφῡκότες και αυτὰ μαλιστα κατὰ μῑκρὸν προαγοντες

εγεννησαν την ποιησιν εκ των αυτοσχεδιασματων.

 

διεσπασθη δε κατὰ τα οικεῖα ηθη ποιησις ·

οἱ μεν γαρ σεμνοτεροι τᾱς καλὰς εμῑμοῦντο πραξεις και τᾱς των τοιουτων

οἱ δε ευτελεστεροι τᾱς των φαυλων

πρωτον ψογους ποιοῦντες

ὡσπερ ἑτεροι ὑμνους και εγκωμια.

 

των μεν ουν προ Ὁμηρου ουδενὸς εχομεν ειπεῖν τοιοῦτον ποιημα

εικὸς δε ειναι πολλούς

απὸ δε Ὁμηρου αρξαμενοις εστὶν

οἱον εκεινου Μαργτης και τα τοιαῦτα.

Εν οἱς κατὰ το ἁρμοττον ιαμβεῖον ηλθε μετρον

διὸ και ιαμβεῖον καλειται νῦν

ὁτι εν τωι μετρωι τουτωι ιαμβιζον αλληλους.

 

και εγενοντο των παλαιῶν οἱ μεν ἡρωικῶν οἱ δε ιαμβων ποιηταί.

 

ὡσπερ δε και τα σπουδαῖα μαλιστα ποιητὴς Ὁμηρος ην

μονος γαρ ουχ ὁτι εῡ αλλὰ και μῑμησεις δρᾱματικὰς εποιησεν

οὑτως και τα της κωμωιδίᾱς σχηματα πρωτος ὑπεδειξεν

ου ψογον αλλὰ το γελοῖον δρᾱματοποιησᾱς ·

γαρ Μαργῑτης αναλογον εχει

ὡσπερ Ῑλιὰς και Οδυσσειᾱ προς τᾱς τραγωιδίᾱς

οὑτω και οὑτος προς τᾱς κωμωιδίᾱς.

 

Παραφανεισης δε της τραγωιδίᾱς και κωμωιδίᾱς

οἱ εφ' ἑκατερᾱν την ποιησιν ὁρμῶντες κατὰ την οικειᾱν φυσιν

οἱ μεν αντὶ των ιαμβων κωμωιδοποιοὶ εγενοντο

οἱ δε αντὶ των επῶν τραγωιδοδιδασκαλοι

διὰ το μειζονα και εντμοτερα τα σχηματα ειναι ταυτα εκεινων.

 

Το μεν ουν επισκοπεῖν ᾱρ' εχει ηδη τραγωιδίᾱ τοις ειδεσιν ἱκανῶς ου

αυτό τε καθ' αὑτ κρῑναι και προς τα θεᾱτρα

αλλος λογος.

 

γενομενη δ' ουν απ' αρχῆς αυτοσχεδιαστικὴ

και αυτὴ και κωμωιδίᾱ

ἡ μεν απὸ των εξαρχοντων τον δῑθυραμβον

ἡ δε απὸ των τα φαλλικα

ετι και νῦν εν πολλαῖς των πολεων διαμενει νομιζομενα

κατὰ μῑκρὸν ηυξηθη προαγοντων ὁσον εγιγνετο φανερὸν αυτῆς ·

και πολλὰς μεταβολὰς μεταβαλοῦσα τραγωιδίᾱ επαυσατο

επει εσχε την αὑτῆς φυσιν.

 

και το τε των ὑποκριτῶν πληθος εξ ἑνὸς εις δυο

πρωτος Αισχύλος ηγαγε

και τα του χοροῦ ηλαττωσε

και τον λογον πρωταγωνιστὴν παρεσκευασεν ·

τρεις δε και σκηνογραφίᾱν Σοφοκλῆς.

 

ετι δε το μεγεθος

εκ μῑκρῶν μῡθων και λεξεως γελοιᾱς διὰ το εκ σατυρικοῦ μεταβαλεῖν

οψὲ απεσεμνυνθη το τε μετρον εκ τετραμετρου ιαμβεῖον εγενετο.

 

το μεν γαρ πρωτον τετραμετρωι εχρῶντο

διὰ το σατυρικὴν και ορχηστικωτερᾱν ειναι την ποιησιν

λεξεως δε γενομενης αυτὴ φυσις το οικεῖον μετρον εὑρε

μαλιστα γαρ λεκτικὸν των μετρων το ιαμβεῖον εστίν ·

σημεῖον δε τουτου

πλειστα γαρ ιαμβεῖα λεγομεν εν τηι διαλεκτωι τηι προς αλληλους

ἑξαμετρα δε ολιγάκις και εκβαινοντες της λεκτικῆς ἁρμονίᾱς.

 

ετι δε επεισοδίων πληθη.

 

και τα αλλ' ὡς ἑκαστα κοσμηθῆναι λεγεται εστω ἡμῖν ειρημένα ·

πολὺ γαρ αν ισως εργον ειη διεξιέναι καθ' ἑκαστον.

 

Click to continue to Section 5 of the Poetics