The Poetics of Aristotle
Portrait of Aristotle
Poetics (on the topic of the art of literary composition) in Greek
Section 11 of Aristotle's Poetics

Εστι δε περιπετεια μεν εις το εναντίον των πραττομενων μεταβολὴ

καθάπερ ειρηται

και τουτο δε ὡσπερ λεγομεν κατὰ το εικὸς αναγκαῖον ·

ὡσπερ εν τωι Οιδιποδι ελθὼν ὡς ευφρανῶν τον Οιδιπουν

και απαλλαξων του προς την μητέρα φοβου

δηλωσᾱς ὃς ῆν

τουναντίον εποιησεν ·

και εν τωι Λυγκεῖ μεν αγομενος ὡς αποθανουμενος

δε Δαναὸς ακολουθῶν ὡς αποκτενῶν

τον μεν συνεβη εκ των πεπραγμενων αποθανεῖν

τον δε σωθῆναι.

 

Αναγνωρισις δε ὡσπερ και τουνομα σημαινει

εξ αγνοιᾱς εις γνωσιν μεταβολη

εις φιλίαν εις εχθραν

των προς ευτυχίαν δυστυχίαν ὡρισμενων ·

καλλιστη δε αναγνωρισις ὁταν ἁμα περιπετειαι γινωνται

οἱον εχει εν τωι Οιδιποδι.

 

εισὶν μεν ουν και αλλαι αναγνωρισεις ·

και γαρ προς αψυχα και τα τυχόντα εστιν ὡς περ ειρηται συμβαινει

και ει πεπραγε τις μη πεπραγεν εστιν αναγνωρίσαι ·

αλλ' μαλιστα του μῡθου και μαλιστα της πραξεως ειρημενη εστίν ·

γαρ τοιαυτη αναγνωρισις και περιπετεια ελεον ἑξει φοβον

οἵων πραξεων τραγωιδίᾱ μῑμησις ὑποκειται ·

ετι δε και το ατυχεῖν και το ευτυχεῖν επὶ των τοιουτων συμβησεται.

 

Επει δη αναγνωρισις τινῶν εστιν αναγνωρισις

αἱ μεν θατερου προς τον ἑτερον μονον

ὁταν ηι δηλος ἑτερος τίς εστιν

ὁτὲ δε αμφοτερους δει αναγνωρίσαι

οἱον μεν Ιφιγένεια τωι Ορεστηι ανεγνωρισθη εκ της πεμψεως της επιστολῆς

εκεινωι δε προς την Ιφιγενειαν αλλης εδει αναγνωρισεως.

 

Δυο μεν ουν του μῡθου μερη περὶ ταυτ' εστί

περιπετεια και αναγνωρισις ·

τριτον δε παθος.

 

τουτων δε περιπετεια μεν και αναγνωρισις ειρηται

παθος δε εστι πρᾶξις φθαρτικὴ οδυνερά

οἱον οἱ τε εν τωι φανερωι θανατοι

και αἱ περιωδυνίαι και τρωσεις και ὁσα τοιαυτα

 

Click to continue to Section 12 of the Poetics